លោកិយធម្មទាន ប្រែថាការឲ្យធម៌ដល់មនុស្សលោក ដោយ
ន័យថា
ការឲ្យបញ្ញា ការឲ្យចំណេះវិជ្ជា សម្រាប់ធ្វើឲ្យបានចំរើន ក្នុង ឥធលោក
(លោកបច្ចុប្បន្ន) និង បរលោក (លោកខាងមុខ) បានដល់ វិជ្ជា ពុទ្ធសាសនា
ថ្នាក់ដំបូង ថ្នាក់កណ្តាល ថ្នាក់បំផុត វិជ្ជាអក្សរសាស្ត្រ
*
វិជ្ជាពុទ្ធសាសនាចែកជា ៣ ថ្នាក់គឺ ថ្នាក់ដំបូង (ថ្នាក់ទី១), ថ្នាក់កណ្តាល
(ថ្នាក់ទី២) និង ថ្នាក់បំផុត (ថ្នាកទី៣) ។ វិជ្ជាថ្នាក់ដំបូង បានដល់
ទិដ្ឋធម្មិកត្ថប្រយោជន៍ (ប្រយោជន៍បច្ចុប្បន្ន) មាន ៤ យ៉ាងគឺ ១)
ឧដ្ឋានសម្បទា, ២) អារក្ខសម្បទា, ៣) កល្យាណមិត្តតា, និង ៤) សមជីវិតា ។
វិជ្ជាថ្នាក់កណ្តាលបានដល់ សម្បរាយិកត្ថប្រយោជន៍ (ប្រយោជន៍បរលោក) មាន ៤
យ៉ាងគឺ ១) សទ្ធសម្បទា, ២) សីលសម្បទា, ៣) ចាគសម្បទា, និង ៤) បញ្ញាសម្បទា ។
វិជ្ជាថ្នាក់បំផុតបានដល់ បរមត្ថប្រយោជន៍ គឺប្រយោជន៍ល្អិតសុខុម ឯកន្តបរមសុខ
(សុខក្នុងព្រះ និព្វាន) មាន ៣ យ៉ាងគឺ អធិសីល, អធិសមាធិ, និង អធិបញ្ញា ។
ទាំង ៣ នេះហៅថា ត្រៃសិក្ខា ។
