អត្ថាធិប្បាយ
បែងចែកធនធានជាបួនគឺ ៖ ១. សងបំណុលចាស់ ២. បុលបំណុលថ្មី ៣. បោះក្នុងជ្រោះជ្រៅ និង ៤. កប់ក្នុងផែនដី ។
នេះជាពាក្យប្រៀនប្រដៅរបស់បុព្វបុរសខ្មែរក្នុងរឿងរក្សាទ្រព្យ ដែលយើងរកបានមក ជាពិសេសគឺសំដៅទៅលើរឿងលុយកាក់ ។
តាមក្បួនជីវិត បុព្វបុរសខ្មែរណែនាំថា លុយកាក់ដែលយើងរកបានមក ត្រូវបងចែកជាបួនចំណែកដូចតទៅ ៖
១. សងបំណុលចាស់
ជាចំណែកមួយសម្រាប់ថែរក្សាមាតាបិតាចាស់ជរាលែងធ្វើការអ្វីកើត ព្រោះគាត់បានថែរក្សាចិញ្ចឹមយើង ចាប់ពីថ្ងៃពពោះ រហូតដល់ថ្ងៃរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ ឬហួសពីពេលនេះទៅទៀត ។ រយៈពេលដ៏យូរនេះគឺជាគុណមួយដែលកូនទាំងឡាយបានជំពាក់ ហើយត្រូវតែសងវិញ ។ នេះគឺជាច្បាប់មនុស្សជាតិធ្វើឡើងដើម្បីផ្ដល់សុខតៗគ្នាយ៉ាងនេះដរាបទៅ ។
២. បុលបំណុលថ្មី
ជាចំណែកមួយសម្រាប់ថែរក្សាចិញ្ចឹមកូនប្រុសស្រីដែលយើងបានបង្កើតគេមក ។ ការថែរក្សាចិញ្ចឹមតម្រូវឲ្យមានការចំណាយធនធាននិងកម្លាំងអស់រយៈពេលដ៏យូរ ដូចយើងបានដឹងគ្រប់គ្នាហើយ ។
៣. បោះក្នុងជ្រោះជ្រៅ
ជាចំណែកមួយដែលត្រូវសន្សំទុកសម្រាប់ប្រើប្រាស់ ពេលវ័យចាស់ជរាមកដល់ ។ បើមិនលៃទុករបៀបនេះទេ ជីវិតនឹងមានការលំបាកវេទនាយ៉ាងច្រើន នៅពេលដែលខ្លួនចាស់ ហើយត្រូវពឹងលើអ្នកឯទៀត (កូន…) ទាំងស្រុង ។
៤. កប់ក្នុងផែនដី
ជាចំណែកមួយសម្រាប់កិច្ចការខាងសង្គមកិច្ច ដែលតម្រូវឲ្យមានការចំណាយក្នុងផ្នែកផ្សេងៗ មានជាអាទិ៍ដូចតទៅនេះ ៖
- បុណ្យទានទាក់ទងផ្លូវសាសនា ដែលញាតិមិត្ត ឬអ្នកជិតខាងបានហៅរកយើងឲ្យទៅចូលរួម ។
- ជំនួយទូទៅចំពោះអ្នកទុគ៌តខ្សត់ខ្សោយ អ្នកមានវិបត្តិ គ្រោះកាចសាហាវធ្លាក់មកលើដោយចៃដន្យ ។
- ការកសាងសំណង់អ្វីមួយ សម្រាប់ប្រយោជន៍សាធារណៈ (មន្ទីរពេទ្យ សាលារៀន មន្ទីរបណ្ដុះវិជ្ជា មន្ទីរស្រាវជ្រាវ សាលាសំណាក់ ។ល។)
នេះគឺជាករណីយកិច្ចរបស់មនុស្សម្នាក់ៗក្នុងការថែរក្សាគុណសម្បត្តិមនុស្សឲ្យស្ថិតស្ថេរចីរកាលតទៅឥតមានពេលអវសាន ។ ព្រោះហេតុអ្វី ? ព្រោះដើម្បីសេចក្ដីសុខចំពោះយើងទាំងអស់គ្នានៅពេលដល់ចាស់ជរា… ពេលមានវិបត្តិ… ពេលអាសន្ន ។ល។ ដែលមនុស្សរាល់រូបតែងបានទទួល ៕
